Moje świadectwo bycia w oazie

W oazie jestem 6 rok. Wszystko zaczęło się od chęci aby ktoś zaakceptował mnie taką jaką jestem, aby zaakceptował to że wierze i że Bóg jest dla mnie kimś bliskim. Potem poszło jakoś w górki, spotkałam na dyżurze w szkole księdza który pomógł mi dotrzeć do księdza który zajmuje się oazą. On zaproponował mi abym pojechała na oazę modlitwy miedzy czasie formując się. Pojechałam na ONŻ I potem formowałam się pod jego opieką i został moim kierownikiem duchowym i stałym spowiednikiem po czym pojechałam na ONŻ II i dalej formowałam się w małej grupce ale już w Lublinie. Po powrocie z ONŻ II wstąpiłam do diakonii ewangelizacji. Tu kontynuowałam także formacje po ONŻ III. Po 2 latach formacji w diakonii i po doświadczeniach jakie otrzymałam od Boga podjęłam się prowadzenia grupy, zaangażowałam się bardziej w oazie, podjęłam się bycia animatorem liturgicznym. Grupa nadal funkcjonuje sprawnie, wspólnota angażuje się w obstawę Mszę Świętą i w nabożeństwa okresowe na miarę możliwości każdej z grup. Żeby nie było tak słodko to dodam że czasami brakuje nam motywacji aby przyjść na oazową Msze ale i tak jest super że nam się chce pokonać dodatkowe km poświęcić czas na dojechanie do kościoła akademickiego na wspólnotową Msze. Poczułam się odpowiedzialna za oazę dlatego w tym roku zdecydowałam iż przyjmę krzyż animatora. Czasami żartuje sobie że zwiedzam diecezje bo jako animatorka na rekolekcjach wakacyjnych byłam już z trzema diecezjami. Ale żadnego z tych momentów nie żałuje, każdy był owocny. 😀

Jestem przekona że w znalezieniu tej właściwej grupy czyli oazy miał swój wielki udział Duch Święty.  Zachęcam was do dołączenia do oazy bo warto. 

Od tego roku należę do diakonii liturgicznej. Mamy super skład i super ks. Tak jak do tej pory angażuje się, ale tym razem jestem od ogarniania spraw technicznych 😀

W razie pytań co do skrótów oazowych i nazewnictwa zapraszam do pisania komentarzy.